birguzelinsankapak

konyadertarihi

tarihtensayfalar

Şiir

Öğeyi Oyla
(2 oy)
DİVLEK DESTANI 

Yinecek şeylerin divlektir şahı 
Hayli demdir oldum bunun agâhı, 
Çekerim namına hasretle ahı, 
Feda olsun canı tatlı divleğe. 

Divlek zamanları bir mutlu demdir, 
Divleğin bir zevki bin cam-ı cemdir, 
Namını yâd etmek elzem ehemdir, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Geldi mi bir kerre divlek zamanı, 
Sabır biter nefsin kalmaz dermanı, 
Almak çün beklerim fırsat emanı, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Tatlı divlek der de evden çıkarım, 
Birçok divlekçinin canın sıkarım 
Halimden bazan da kendim bıkarım, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Bir divlek almak çün bin söz söylerim, 
Divlekçiye pek çok cefa eylerim, 
Kendi zevkim arar gayri neylerim, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Divlek içün neler çıkar dilimden, 
Kaçar bostancılar hafif yelimden, 
Ne çare kurtulmak müşkil elimden, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Cebime numune lokum katarım, 
Divlekçi ağzına birin atarım 
Tatlı divleklere derhal çatarım 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Divlekçi hiç vermez bana ham kelek 
Bulmak çün herhalde iyi bir divlek 
Dolaşırım tarlayı evlek evlek, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Çarşının her yeri divlekle dolu, 
Az hoşuma gitmez severim bolu, 
Tükettim uğruna parayı pulu, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Hırsım çok divleğe, hiç gözüm doymaz, 
Bütçem ise her dem arzuma uymaz, 
Çok vermezse Rabbim pek te boş koymaz, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Var iken ambarda iki uç beşi, 
Alırım yanına dahi onbeşi, 
Sonra da bulurum kırk elli eşi, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Hatırım şad etse ol kahpe felek, 
Allah verse birden bin tatlı divlek, 
Sevinirdi buna gökteki melek, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Takkeli Dağ gibi bir divlek olsa, 
Meydan sinisine kesilse dolsa, 
Yanmazdım servetim nihayet bulsa 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Hatunsaray malı her yerden makbul, 
Yaşarömer cinsi şekerden mamul, 
Yakında mideme girmesi me’mul 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Divlek, peynir, pilav midenin yari, 
Her dem ver Rabbim bunları bari, 
Pek çok itmez idim ah ile zari, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 

Divlek deyup aşık uzun ağladı, 
Ateş-i hasretle gönlün dağladı, 
Destanın şu sözle esip bağladı, 
Feda olsun canım tatlı divleğe. 


Lugatçe:

[dem=zaman; agâh=bilir, haberli] 
[cam-ı cem=içki kadehi] 
[yad=anmak; elzem=çok gerekli; ehem=çok 
önemli][nefs=can, hayat] 
[eman=bağış] 
[cefa=eziyet] 
[müşkil=zor] 
[numune=örnek][şad etmek=sevindirmek] 
[makbul=beğenilen][mamul=üretilmiş] 
[me’mul=amaçlanmış] 
[ah ile zar=ağlayıp inleme] 
                

KONYA DA (Bekir Sıtkı Erdoğan)

 

Benim yarim bezden kilim 

Dokur Konya`da Konya`da 
Bülbül olmuş dertli dilim 
Şakır Konya`da Konya`da

Kardeşim kendinden geçmiş 
Nur çeşmesinden su içmiş 
Hasret kitabını açmış 
Okur Konya`da Konya`da

Gurbet ekmek ben katığım 
Nişansız düşmüş tetiğim 
Yazılmış nüfus kütüğüm 
Şükür Konya`da Konya`da

Mevlana`nın sezmediği 
Mantıkları çözmediği
Kitapların yazmadığı 
Fikir Konya`da Konya`da

Ayrılıktan yemiş tekme 
Yakma gurbet onu yakma 
Burda gezdiğine bakma 
Bekir Konya`da Konya`da


BARIŞA ÇAĞRI (Hasan Eskil -1967)


Bozkırdan toz kalkar salkım salkım
Döğenler üstünde yabayla toz yutan halkım 
Dirgenle kol büken, annatla bel büken
Yediğim ekmeğe buğdaylar eken
Doratın yelesi boynu bükük güz arpası
Ayakları öğle üzerinin yorgun çapası
Bacakları arasında avuç avuç köpük
Kemikleri tığ gibi oylukları çökük
Bozkırın ortasında güneş yine insafsız
Serinlemek için İstanbul'da denize giden kız
Bak şu karşıda gördüğün sap karıştıran kadın
Yıllarca sen onun alınteriyle yaşadın
O çatlak parmak uçları bilmez ojeyi
Sen diskotekte, o kerpiç evde yaşar geceyi
Sen denizde dinlenirsin yorulursun dansta
O akşama dek yorgun sabaha dek hasta
Bozkırın ortasında bir çiçek açsa bir çiçek
Bir daha bir daha binlerce yüz gülecek
Bir papatya tarlası gibi baştanbaşa Anadolum
Gelsene be Ankaram gelsene be İstanbulum.

 



Yorum Ekle

Telif Hakkı © 2019 Konyalılar Derneği & İstanbul Konyalılar Vakfı